Το σύνδρομο του Πινόκιο

Το μυαλό των παιδιών, μέχρι την ηλικία των 7 – 8 ετών, είναι γεμάτο φαντασιώσεις, πράγμα που σημαίνει ότι, πριν από την ηλικία αυτή, είναι εξαιρετικά δύσκολο για το ίδιο το παιδί να διακρίνει το φανταστικό από το πραγματικό. Γι΄αυτό και πολλά από αυτά που λένε τα παιδιά, είναι αβάσιμα.

Αρκετοί είναι οι λόγοι που τα παιδιά μπορεί να πουν ψέματα όπως για π.χ. τα παιδιά  λένε ψέματα όχι γιατί θέλουν να εξαπατήσουν τους άλλους, αλλά γιατί αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα πολύ διαφορετικά από τους ενήλικες. Ή όταν για παράδειγμα λένε ΄΄ δεν το έκανα εγώ΄΄ σημαίνει ότι ΄΄δεν ήθελα να το κάνω΄΄, αρνείται δηλαδή την κακή πρόθεση. Ή λένε ψέματα για να αποφύγουν την τιμωρία, ή την απαγόρευση και να κατακτήσουν την αυτονομία. Αποτελεί για τα παιδιά ένα μεταβατικό στάδιο και μόνο για τη μειονότητα γίνεται μέσο επικοινωνίας.

Όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι ένα παιδί που υφίσταται σκληρές τιμωρίες, λέει ψέματα συχνότερα από το μέσο όρο, ακριβώς για να αποφύγει την τιμωρία.

Η διαπαιδαγώγηση στην ειλικρίνεια ξεκινά από το σπίτι. Γι΄αυτό οι γονείς θα πρέπει να αναπτύξουν σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης, ειλικρίνειας και κατανόησης. Το παιδί δε θα πρέπει να φοβάται να πει την αλήθεια και να ξέρει ότι οι γονείς του το εμπιστεύονται. Το παν είναι να μην χάσουν την εμπιστοσύνη απέναντι στους γονείς.

Ωστόσο όμως, όταν το ψέμα χρησιμοποιείται κατά συρροή και αποτελεί τρόπο ζωής για το παιδί, με αποτέλεσμα να λέει ψέματα σε όλους όσους συναναστρέφεται, τότε οι γονείς θα πρέπει να ζητήσουν τη βοήθεια ενός ειδικού, για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, το οποίο ονομάζεται το σύνδρομο του Πινόκιο.

Ακόμα όμως, πιο σημαντικό είναι, οι γονείς να έρθουν πιο κοντά στο παιδί, να το περιβάλλουν με στοργή και να του δείξουν κατανόηση γιατί στην πραγματικότητα, το παιδί αυτό, πάσχει από βαθύτατο αίσθημα εγκατάλειψης. Πολλές φορές, η συμπεριφορά αυτή αποτελεί σιωπηρή έκκληση για στοργή και μπορεί να οδηγήσει και σε άλλες μορφές παραβατικής συμπεριφοράς.

Back to Top