Παιδιά και ΄΄κακές΄΄ παρέες

Αλήθεια, πόσο επιδρούν στη συμπεριφορά των παιδιών, στα πρόθυρα της εφηβείας, οι κακές παρέες; Είναι πιο δυνατή η επίδραση της οικογένειας ή της ομάδας;

Μία μελέτη που έγινε ανάμεσα σε νεαρούς Αμερικανούς και Ρώσους, καταλήγει σε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Σκοπός της ήταν να διαπιστωθεί, γιατί κάποια παιδιά είναι πιο επιρρεπή από άλλα, στις πιέσεις της ομάδας, σε σημείο να υιοθετούν και άλλες προβληματικές συμπεριφορές.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που προκύπτει από τη μελέτη είναι το εξής: όσο μεγαλύτερα είναι τα παιδιά, τόσο υψηλότερο είναι το ποσοστό εκείνων που είναι διατεθειμένα να ακολουθήσουν το κακό παράδειγμα φίλων και παράλληλα τόσο πιο μικρός είναι ο αριθμός  των παιδιών που εκφέρει θετική γνώμη για τους γονείς και τους ενήλικες.

Η τάση προς την αρνητική συμπεριφορά που υποδεικνύεται από την ομάδα στην οποία ανήκει το παιδί συνοδεύεται από βαθειά απογοήτευση προς την ειλικρίνεια, τη δύναμη, τη σύνεση των ενηλίκων. Το παιδί δεν απομακρύνεται από τους γονείς του,  εξαιτίας της επιρροής των συνομηλίκων του,  αλλά για μια περίοδο, τουλάχιστον, αγνοεί τους ενηλίκους από μόνο του.

Τα ψέματα, όπως και η επιρροή των φίλων πάνω στο παιδί, φτάνουν στο απόγειό τους στο πρώτο στάδιο της εφηβείας , γύρω στα 15 περίπου, και μειώνονται αισθητά, τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις, μέσα στα επόμενα χρόνια. Η επιρροή της ομάδας χάνει έδαφος, το παιδί ακολουθεί πιο συμβατικά πρότυπα συμπεριφοράς και η σχέση του με τους  γονείς  του βελτιώνεται.

Τα αγόρια που συνεχίζουν να τρέφουν σεβασμό για τον πατέρα τους  παρασύρονται δυσκολότερα από φίλους.

Σημαντικό ρόλο παίζει η ικανότητα των γονιών να δημιουργήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης  με τα παιδιά τους, να διευρύνουν τα όρια της αυτονομίας και της υπευθυνότητας στα νέα πεδία της  ζωής του.

Πηγή:  ΄΄ Τα  ψέμματα  των  παιδιών ΄΄  των εκδόσεων  Καστανιώτη

 

Back to Top